Mijn maan is nog steeds zo mooi. Ik mag af en toe naar haar kijken. Ze is iets minder helder vandaag. Ik weet niet echt waarom. Ik mag het ook niet meer vragen. Daar ben ik niet meer voor. Ze kan het best hebben. Een beetje minder fel. Er is vast wel iemand die het…
Ik weet niet meer hoe het is de dagen in te vullen zonder dingen die moeten. Het staat geschreven maar ik herken het niet meer. Geen plannen. Geen doel. Geen enkele rede om op te staan. Soms gebeurt het spontaan. Dan hoef je niks. Dan gaat de wekker en denk je: “Meh”. Onnatuurlijk voelt het…
Sorry voor de cliffhanger. Dat ene woord op de deur daar heb ik een hekel aan. Dat heeft alles te maken met Belle. Respect hoor Belle. Wellicht lijkt het of ook ik constant op iets uit ben maar dat is niet zo. Ik liep de buurtsuper in met een boodschappenlijst. Lieke stond daar echt niet op. Natuurlijk had…
Soms komt een golf aan haar einde. Is ze het de laatste zichtbare. Niet op het strand. Op het strand leek het oneindig. Met Bo met Marieke met anderen. Je gaat mee op een golf en ziet de andere al weer achter je aan komen, maar er zijn ook trends die stoppen. Gewoontes die verdwijnen. Tijden die veranderen. Meisjes…
Ik mag van Marielle op haar huis passen. Het is een woning tegen het Spaarne aan. Ze heeft 2 katten die verzorging nodig hebben. Twin en Twice, het is een tweeling – De 2ts dus. Alsof katten ooit echt luisteren als je ze roept. Laat staan 2 dezelfde. Zegt Twin: “Je wordt geroepen Twice”, antwoord Twice:…
Op zoek. Het lijkt zo, maar niet echt. Ik weet het niet. Er was een meisje op school, Lou. We zaten samen in de feestcommissie. Zo stoer was ze. Ik vond haar echt een bikkel. Maar je mocht niet te veel aan haar komen. Ik wel. Ik weet niet waarom. Ik gaf haar gewoon een…
Ik heb mijn schrijven gemist. Ik denk dat het zeker 18 jaar geleden is dat die doos met brieven en mijn schriftjes het daglicht zagen. Dat geeft niet hoor. Het hing vaak samen met het eindigen van relaties. Dan zat ik met een bak brieven keihard te janken. Dat is niet aan de orde. Dat…
Teun was een paar jaar geleden heel ziek. We hadden te lang gewacht. We waren te makkelijk te nonchalant. We werden niet gespaard. We waren hem bijna kwijt. Nu zeg ik: “Als er iets is, ga! Wacht niet. Trek je kind uit bed en ga. Nu!” Dit is wat ik schreef toen. Ik mag het…
Ik hou van de trein. Ik heb veel in de trein gezeten. Mooie momenten. Met Simone. Met Marieke. Met Maureen. Met Hèlen. Met Bo niet. Die vertikte het om met de trein te gaan. Zij had een rijbewijs. Dat was best stoer vond ik. Het was alleen doodeng bij haar in de auto zitten. Ik probeerde het…
Binnenpretjes, ik heb ze heel vaak. Dingen waar ik naar uit kijk. Dingen die ik zie en hoor. Een binnenpretje kan alleen maar ontstaan als je hebt opgelet. Dan sla je ze op en kan je ze daarna polijsten poetsen en ergens neerzetten. Je kunt je geheugen vol zetten met binnenpretjes. Er is genoeg ruimte. Het…
Een jong hart. Niet piepjong meer. Maar nog niet zo buigzaam. Breekbaar. Als bij glas. Doorzichtig en voorspelbaar. Van een herfst kind. Een puber. Ik hou van de herfst. Het is duidelijk. Niet te koud. Niet te warm. Andere kleuren en geuren. Kleuren die ik wel kan zien. Dingen trekken zich terug voordat de winter…
Schijn vertoningen zijn het. Facebook staat er vol mee. Je denkt dat je weet hoe het zit. Hoe gelukkig iemand is. Maar dan hoor je andere dingen. In de kroeg. Op straat. Tussendoor. Zonder media. Een-op-een. Menselijke dingen. Littekens. Dingen over vallen en opstaan. We mogen het er niet over hebben. Niet op Facebook. Niet op…
Mijn depressies staan op papier en zijn af en toe ronduit lachwekkend. Dat is mijn redding. Ik neem mijzelf zelden serieus. Dat deed ik nooit. Bij anderen is dat anders. Er is niets dat je zo in de steek kan laten als je hoofd. Je eigen hoofd. Ik zie het aan alles. Bij anderen. Beangstigend –…
Ik weet het al weer. Ik was het door alles weer heel even vergeten. Natuurlijk. Er iets met meisjes en Medemblik. Ik mag ze niet houden. Ze zijn niet van mij. Er is er zelfs van de week spontaan een bijgekomen. Zo maar “Je bent vroeger vergeten om op mij verliefd te worden. Ik heb ook…
Er zijn vandaag plannen. Ik hoor daarbij. Maureen werkt in de winkel van het Rijkmuseum. Ik heb dat nog niet verteld. Bij deze. Ze kan niet alleen zo naar binnen lopen maar ook nog iemand mee nemen. Ze zwaait naar de bewaking. Meld mij aan en neemt me via de achter ingang mee naar de…
Natuurlijk hangt er iets in de lucht en kan ik er niet mijn vinger op leggen. Je kunt geen grenzen trekken en niet verwachten dat ze nooit worden verlegd. Het hoort bij ons het zit tussen 2 mensen in. Altijd. Spanning. Dat betekend niet dat ik mijzelf er bij neer moet leggen. Maar ik doe dat…
Ik moet nog iets bekennen. De meeste jongens op mijn lagere school waren verliefd op meisjes uit ‘kinderen voor kinderen’ zoals die tweeling. Nette meisjes. Ergens perfect en onbereikbaar. En keurig Algemeen beschaafd Nederlands natuurlijk. Maar niet ik. Ik was gek op de Duitse meisjes uit ‘Neues aus Uhlenbusch‘ met vlechten, Het kleine huis op de prairie die…
Maureen leert mij jongleren. Ik kan er alleen geen snars van. Ze staat soms zo dichtbij me. Haar vanille parfum leidt me af. Ik kan natuurlijk van alles erbij halen. Maureen is ook een behoorlijk afleiding. “Ik ben er even klaar mee.”, zeg ik. “Je moet juist volhouden anders gaat het niet lukken.”, zegt ze….
Het ongrijpbare van Medemblik heeft inmiddels al erg lang niets meer van zich laten horen. Zie je na Maureen was het altijd een standaardvraag. “Heb jij iets met Medemblik?” Ik glipte het er bij nieuwe liefdes altijd even als vraag tussen door. Er was iets met meisjes en Medemblik. Ik moest het zien te ontwijken. Maar er…
Maureen en ik zitten in het Oosterpark. Ze heeft korstjes meegenomen voor de duiven. Ik hou niet van duiven. Stadsduiven bedoel ik dan. Met Marieke was ik een keer in Utrecht. We stonden leuk bij een etalage te kijken toen een stadsduif besloot dat het een goed idee was zijn patat vol gevreten lichaam te ontdoen van wat…
Er zit een klein jongetje boven op bed te lezen. Hij is zich zo als elke dag als laatste gaan douchen en aankleden. Er is al meerdere malen gezegd dat hij moest opschieten. Aan tafel, toen hij onder de douche stond en via het trapgat. Zijn vader staat inmiddels boven met zijn jas al aan. Hij…
Maureen eet geen korstjes. Ik heb ontbijt gemaakt voor ons en ze heeft alles opgegeten behalve de korstjes van haar brood. Dat is vreemd. Ontbijt maken in een onbekende keuken is ook vreemd. Ik weet niet of ik alles mag pakken. Gelukkig kwam Remco de keuken in. “Deze kast is van Maureen.” snauwde hij of dat leek…
Het is koud in de slaapkamer van Maureen. Het was het plan dat ik naar huis zou gaan. Het mooie van Amsterdam is dat er een nachtbus terug naar Haarlem gaat. Maar het was laat ik had te veel gedronken en ik was moe. Ik had ook veel eerder al besloten te blijven. Maureen en ik zijn…
Ik heb altijd het gevoel dat iemand meekijkt. Dat geeft niet. Zolang ik het weet is het niet erg. Er is altijd wel een moment dat ik ergens ben en bevestiging krijg dat ik daar hoor te zijn. Het zit in gesprekken, voorwerpen of soms in locaties. Het klinkt een beetje idioot. Maar zolang het mij…
Het is vandaag internationale vrouwendag. Ik hou van vrouwen. Voor mij is het elke dag internationale vrouwendag. Maar dat zal jullie niet ontgaan zijn. Ik ben ervan overtuigd dat de wereldvrede dichterbij komt als er meer vrouwen aan de macht komen. Niet omdat ze zo in balans zijn hoor. Vrouwen zij helemaal niet in balans. En wat betreft…
Ik leek te zijn gestrand in een impasse. Dat terwijl mijn vrijheid zou moeten betekenen dat ik alle kanten op kon dansen. Marieke had er een punt achter gezet. Dat of we hadden ruzie en toen ben ik vertrokken. Ik weet het niet meer. Nee, ik weet het nog heel goed maar ga het niet vertellen. Het was…
Zwemmen. Pinguïns kunnen wel zwemmen alleen niet erg lang. Het duurde niet lang meer. Het ging gebeuren. Het water stond bij pinguïn tot aan zijn knieën. Wacht, hebben pinguïns knieën? Hij had er wel over gelezen in het boekje. Iets over knieën. “De meeste mensen denken dat pinguïns geen knieën hebben. Ze huppelen zo raar en zien…
Ik moet iets bekennen. Ik was er niet bij toen mij opa stierf. Ik bedoel ik was er het hele weekend, vrijdag, zaterdag en zondag. Maar toen ik net de deur uit was dacht hij: “Het is mooi geweest. Ik moet dit alleen doen. Doei”. En toen ontsnapte hij zonder mij er bij en zonder Ben….
Marieke heeft jongens die haar adoreren. Marieke vindt dat heerlijk. Er zijn er bij die boos worden als ze iets te lang niets van zich laat horen. Ik ben dat niet. Ik schrijf geen kaarten. Ik bel. Marieke houdt niet van bellen. Als ik daarover begin zegt Marieke dat het onzin is. Dat het vrienden zijn. Ik kan…
Het onderstaande verhaal is wellicht het mooiste verhaal dat ik kan vertellen. Ik heb nog 2 van deze verhalen maar dit is de eerste. Als je als man ooit een geboorte hebt meegemaakt weet je het zeker. Mannen zijn watjes. Er zijn maar weinig mannen die uitbundig zullen vertellen over de geboorte van hun kinderen. Ik heb ze er…
IJsberen op de rug van Walvis is lastig. Helemaal als je niet alleen bent. Dan loopt er altijd wel iemand in de weg. IJsberen doe je om iets te forceren. Een gedachte. Een oplossing. Een plan. Maar het is eigenlijk een trieste omschrijving van wat IJsberen doen als ze in een dierentuin zitten. Van de paar vierkante…