Als een fles wijn op is stop je er een briefje in, doe je er een propje in en gooi je hem de zee in. Een propje omdat alle kurken in de fles verdwenen. Die kreeg je er met geen man en macht meer uit. Er missen nogal wat pagina’s in mij schriftjes. Allemaal doort Bo.
Ik weet niet meer wat er op die briefjes stond. Ze zijn immers in een fles langs de Noorder – ondergaande zon vertrokken. Maar v.d. week vond ik er een. Een die nog nooit was weggestuurd. Waarschijnlijk was de fles nog niet leeg toen we vertrokken. Had Bo de laatste slokken achterop de fiets opgedronken. Dus zat het briefje nog ergens in de doos:
Geachte hobbezak,
Maak je niet druk. Dat doen wij ook niet. Deze fles is al leeg omdat wij hem hebben opgedronken. We moesten wel. Anders hadden we dit briefje niet kunnen wegsturen. We hadden er natuurlijk iets in kunnen laten zitten, maar goede wijn gooi je niet zomaar de zee in. Slechte ook niet trouwens.
Kus.
Aan de achterzijde staat:
Goed dat je het briefje hebt omgedraaid, anders had je deze tekst niet gelezen.
Bijdehandjes. Alsof ik hem in de fles heb gevonden aan het strand. Je had er waarschijnlijk bij moet zijn. We zijn zo grappig. Ik was erbij maar ik vind het niet echt grappig.