vakantiebandje<\/a>\u00a0het is een echt Marieke-bandje. Marieke-bandjes zijn zo veel meer dan de\u00a0vakantiebandjes.\u00a0Marieke stop haar ziel in deze bandjes. Ze schrijft alles zorgvuldig op. Ze vertelt je kleine verhaaltjes en je moet leren luisteren. Dan begrijp je haar beter. Ik heb er een tijdje geleden een omgezet naar een playlists\u00a0via Spotify. Dat was lastig. Niet alles staat online zoals het staat\u00a0op haar\u00a0bandjes. Je zou bijna denken van wel maar sommige dingen zijn geremasterd en net even anders. Ik heb ook wel dingen met Shazam opgezocht. Dat is echt gek je draait een analoog bandje en zoekt met\u00a0Shazam\u00a0digitaal iets op. Het voelt onnatuurlijk.\u00a0Helemaal als\u00a0Shazam het zo weet te vinden\u00a0en je\u00a0er zelf al uren naar zoekt in je\u00a0hoofd.<\/p>\nMarieke is mijn strand wandelende Shazam. Ze weet meer van muziek dan ik. Daar kunnen we altijd over praten. Dat ik The Doors niet echt trek daar wil ze niets van weten.\u00a0Marieke heeft cd’s mee van The Doors. Ze zal me kosten wat het kost op andere gedachtes moeten brengen. Haar rode haar glinstert in het licht van de ondergaande zon. Ik heb een fles witte wijn mee. Marieke is geen drinker. Ik heb haar zelden alcohol zien drinken of gewoon niet. Bo kon als ik niet oplette een hele fles naar binnen gooien. Maar Marieke doet dat niet. Heel veel Chocomel dat dronk\u00a0ze wel.<\/p>\n
We vinden een kuil die\u00a0vast is achtergelaten door een Duits gezin en gaan liggen in de luwte. Ik probeer de kurk in de fles te drukken. Het lukt niet meteen. Ik ben al mijn handigheid verloren. Het is niet erg. Ik moet ook niet de indruk wekken dat ik dit een tijdje geleden bijna elk weekend deed. Daar moet ik ook niet over beginnen. Ik vind het soms moeilijk. Bo is weg ik zie haar niet meer. Dat is makkelijk. Maar mijn\u00a0ex-vriendinnetje uit Alkmaar zie ik eigenlijk elke dag\u00a0op school. Het rommelt in het groepje. Ik hoor dat een sommige van de jongens met haar zijn uit gegaan. Ik probeer er steeds meer afstand van nemen maar het blijft lastig. Waarom dat zo is snap ik niet. Ik ben toch met Marieke?<\/p>\n
Maar ook daar moet ik met Marieke het niet over hebben.\u00a0Ik was er een keer over begonnen. Dat ik er echt kapot van\u00a0was toen ze het uitmaakte. Marieke had er een keer iets over gezegd:\u00a0“Ik heb jou wel gezien in pantoffeltjes en je vriendinnetje uit Alkmaar op het feest van je zus. Ik vond het helemaal niet leuk dat je mij niet herkende maar Jolanda wel de eerste keer in de trein.”\u00a0Ik had inmiddels al een beeld geschapen\u00a0dat niet klopte van het meisje uit Alkmaar\u00a0bij Marieke. Ik kon het niet meer omdraaien. “Ik wil helemaal niets over haar horen.”, zei ze. Blijkbaar had ik dat ongemerkt al te veel gedaan. “Je moet je ook niet zo aanstellen. “, zei ze. Ze had gelijk.<\/p>\n
Aanstellen dat kon ik. De waarheid was\u00a0dat ik het niet kon\u00a0uitstaan natuurlijk. Mensen moesten mij niet zomaar opzijzetten. Maar ze\u00a0deden\u00a0het gewoon. Het was\u00a0wel leuk al die Jokers van Bo. Maar wat was\u00a0het waard? Marieke kijkt me aan. Het zou zo fijn zijn als ik mijn hoofd even uit kon zetten. Dat ze daar nog geen pilletje voor hebben. Of een zoen van Marieke, dat helpt vast. Marieke is zo dicht bij “Jij bent echt zo\u00a0veel\u00a0leuker weet je dat?”, zeg ik.\u00a0Marieke is stil. Ze heeft er al eens iets over gezegd. Daarom is ze stil, het is voor haar ongemakkelijk.<\/p>\n
“Kom we gaan naar huis.”, zegt ze. Ze bedoelt haar huis. Ze bedoelt haar kamer. Haar chaos. Maar ik geloof er nog niets van. Tot we er zijn. Tot we in haar bed liggen.<\/p>\n
Als ze maar geen The Doors gaat opzetten.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Marieke en ik gaan die dag naar het strand. Ik weet hoe dat moet maar vanaf Heemstede is dat toch wel anders. Ik vermoed dat we met de fiets zijn gegaan. Het\u00a0staat niet in mijn schriftje. Het kan eigenlijk niet anders omdat ik ook weet hoe het eindigde en dat was laat. Wandelen met Marieke…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1819,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-1529","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/zonsondergang-voorgrond1.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1529","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1529"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1529\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1819"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1529"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1529"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/livecast.nl\/lifeblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1529"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}